Beton Ağaçlar Altında

Hangi dağ daha yücedir aşkımızın

Yarasından yalnızın gölgesi kara bir

yalnızlıktır

Sessiz bir mezar susuz kuyu ya da

sonsuza karışıyoruz artık ikimiz de farkındayız

Diyor ki Platon’un komşusu aksakallı

Epiküros – Yaşarken ölüm, ölümden sonraysa

hayat yok- Bu iki ihtiyar söyledikleriyle kalsın

mor sayfalarda sanrılarımızı kendimiz

kılabilsek de bize yeter