Beşer ve Tabi'at

Beşer ve Tabiat, II Meşrutiyet sonrası Osmanlı bilginlerimizden Subhi Edhem tarafından, ülkemizin işgale uğradığı bir dönemde, İstanbul'da 7 Ağustos - 11 Eylül 1919 tarihleri arasında, haftalık olarak, toplam beş sayı yayımlanabilmiş, felsefî-bilimsel bir dergidir. Askeri veteriner olup çeşitli okullarda doğabilimleri hocalığı da yapan Subhi Edhem'in, bilim ve felsefe başta olmak üzere, farklı konulara dair basılmış birçok eseri, dönemin çeşitli dergilerinde yayınlanmış pek çok yazısı bulunmaktadır. Yazar, bunların yanı sıra bilimsel dergiler de çıkarmıştır. Bu dergilerden biri olan Beşer ve Tabiat, Subhi Edhem'in bilindiği kadarıyla son yayınıdır. Dergide, çeşitli yazarlarla birlikte önemli bir kısmı Subhi Edhem tarafından kaleme alınmış, doğabilimleri başta olmak üzere bilim, felsefe, bilim tarihi, hukuk felsefesi, hukuk tarihi, sosyoloji, tarih, antropoloji, ekonomi, sanat, ahlak felsefesi, gibi çeşitli alanlara ilişkin pek çok makale bulunmaktadır. Subhi Edhem'in, dergide, özellikle hocası İsmail Hakkı Çelebi'nin İlm-i Hayvânât-ı Tıbbiye adlı eseri üzerinden ülkemizdeki doğabilimleri öğretimine, bu bilimlerin İslam ve Osmanlı dünyasındaki tarihçesine, dönemindeki çeşitli bilimsel yayınlara, bilim ve eğitim anlayışına, çeşitli gazetelere, Darülfünun'daki gelişmelere yönelik görüş, eleştiri ve değerlendirmelerini içeren yazıları oldukça önemli görünmektedir. Subhi Edhem'in dergideki ilginç yazılarından biri de okuyuculara Latince öğretmeyi amaçlayan tefrikadır.Beşer ve Tabiat'ta bunların dışında dönemin kültür hayatına ilişkin ilginç haber ve yorumlarla karşılaşılmaktadır. Tıp fakültesine ilk defa kadın öğrenci alınma kararının duyurulması, hukuk fakültesinin bu konuda öncülük yaptığının belirtilmesi, Lozan Üniversitesi'nden mezun olup dönen öğrencilerin adları ve ihtisas alanlarının ilanı, maaşlı öğretmenlerin siyasî gazete ve dergilere sorumlu müdür olamayacakları fakat ücretli öğretmenlerin olabilecekleri, siyasî olmayan yayınlar için sıkıntı bulunmadığı kararı...