Babıali Sohbetleri

Türkiye'de ilk gazete 1831 yılında yayımlandı. Yani Türk basını günümüz itibariyle 176 yaşında. Önceleri Osmanlı Devleti'nin idare merkezi olan Babıâli; gazeteler, dergiler ve matbaalar da orada öbeklendiğinden aynı zamanda basının merkezinin de adı oldu. Cağaloğlu semtindeki Babıâli; 1990'ların başından itibaren Bağcılar ve Güneşliköy'e taşınmaya başladı. "Matbuat"tan medyaya, matbaadan plaza ya da center'a dönüşen 176 yıllık kıdemiyle Türkiye'nin basın merkezi Babıâli, kendisini yıllar önce anılar denizinin içine bırakıvermişti. Bu anıların yitip gideceğinin farkına varan Türkiye Gazeteciler Cemiyeti'nin eski başkanlarından rahmetli Nezih Demirkent ne yapılabileceği sorusunu ortaya attı. O dönemdeki genel başkan yardımcılarından Vasfiye Özkoçak, eski ustaların genç kuşaklara tanıtılması gerektiğini söyleyince, Demirkent "O halde bu işi siz yapın!" dedi. İşte Babıâli Sohbetleri'nin projesi buradan doğdu. TGC'nin bir kuruluşu olan Gazeteciler Sosyal Dayanışma Vakfı'nın başkanlığına yıllar sonra gelen Vasfiye Özkoçak bu projeyi, yönetimdeki arkadaşlarının da destek ve yardımlarıyla hayata geçirdi. 1940 ile 1965 yılları arasında , dönemin Babıâli ustalarıyla en az 15 yıl çalışmış gazeteciler; Babıâli Sohbetleri / Ustalar, Ustalarını ve Anılarını Anlatıyor başlığı altında konuşturulacaktı. Nitekim öyle de oldu: 20 Ocak 2003'te başlayıp 26 nisan 2006'ya kadar 23 kez yapılan Babıâli Sohbetleri'nde 58 usta, ustalarını ve anılarını anlattı. Sohbete oturan 58 ustadan her biri, okuyucuların karşısına ilk çıktıklarında portreleriyle yer alıyor. 23 sohbette 58 usta da konuştuktan sonra alümler geliyor. Babıâli Sohbetleri'ni hayata geçiren Gazeteciler Sosyal Dayanışma Vakfı'nın beş kişilik yönetiminin ardından; Hüseyin Cahit'ten Hakkı Tarık'a, Falih Rıfkı'dan Sedat Simavi'ye dek 20 usta fotoğraflarıyla resmi geçit yaparken, Babıâli sohbetçileri gerek sohbet anında toplu, gerekse tekil portleriyle yer alıyor. Babıâli üzerine, son çeyrek asırda; gerek anı, gerekse gazete monograf...