Arabi Harfleri Terakkimize Mani Değildir

Milletlerin ve ülkelerin tarihlerinde akıl almaz ârızalar vardır.Sonunayaklaştığımız şu 20'nci asırda bizim de başımıza böyle tarihî kazalar gelmiştir. Bunlardan biri, bin yıldan beri kullandığımız yazının yasaklanıp değiştirilmesi ve yerine Latin yazısının kabul edilmesidir. Bugün bu inkılâp herkese tabiî geliyor ve bu değişim bir oldu bitti olarak kabul ediliyor. Peki, bunun getirdikleri ve götürdükleri nelerdir; bilançosu menfi mi, müsbet mi olmuştur? Orasını pek düşünen yok?Japonya, çok çetrefil ve zor olan ideografik yazısını değiştirmediği halde nasıl bu kadar terakki etmiştir? Çin, Taywan, Kore gibi Asya milletleri kendi çok zor yazılarıyla nasıl kalkınıp güçlendiler? Azıcık nüfusuyla dünyaya meydan okuyan İsrail niçin bizim gibi Latin harflerini kabul etmeyip kendi millî-tarihî İbranî yazısında ısrar etti? Rus dünyası, komşu­muz Elenler, Sırplar, nükleer silâh yapmayı bile başaran Hindistan niçin ken­di millî yazılarından vaz geçmiyor?Acaba yazının kolaylığı bir güç unsuru mudur, yoksa zihnî ve kültürel tembelliğe yol açan bir gerilik unsuru mudur?Yazı inkılâbından bu yana yetmiş yıla yakın bir zaman geçti, biz hâlâ bin yıllık kültür vasıtamız olan o alfabe üzerindeki mânâsız ve anti-demokratik yasağı kaldırmadık.Latin harfleri inkılâbı ve ona paralel olarak gerçekleştirilen dilde sadeleşme devrimi bizi ilim, irfan, kültür, araştırma, edebiyat, sanat bakımın­dan ilerletti mi, geriletti mi? Yazı değişikliği bizi çağdaş uygarlık düzeyine mi fırlattı, yoksa bir anti-kültür çukuruna mı yuvarladı?Bu önsözde bunları tartışacak değilim. Yazı inkılâbından önce çıkmış önemli bir kitabı, Arabi harfli orijinal metni ve Latin harflerine çevrilmiş şek­liyle sizlere aynen sunmakla yetiniyorum. Yazar, Türkiye Musevîlerinden Profesör Avram Galanti'dir. Nostradamus için kâhin diyorlar. Profesör Galanti, yazı ve lisan konusunda bugün doğruluğu yüzde yüz meydana çık­mış acı kehânetlerde bulunmuştur. Bu zat, ucuz ve kolay bir karalama ile kendisine "gericilik" yaftası vurulacak...