Altın Kıyamet

Bil ki,
Sen insan değilsin…
… Bir madde değilsin.
Mekaniğisin, tanrısallığın saklı canında.
Soluduğum bu yakıt…
Bazı şeyler içimde tasarlanıyor
… Kapı eşiğinde yaşayan o resmin ahıyım…
İçindeki kul,
… Dürtüsellikle hatlaşıyor…

Bu kitapta yer alan şiirler; düş ile gerçek, beden ile ruh, içgüdü ile inanç arasında gidip gelen sürreal bir evrenden sesleniyor. İmgenin ön planda olduğu bu dizeler, okuru açıklamaktan çok hissetmeye, çözmekten çok çağrışımların içinde dolaşmaya davet ediyor.