90’lı Yıllarda Türkiye’de Çağdaş Sanat

Yazarlar: Ali Akay Gülsün Karamustafa Hasan Bülent Kahraman İnci Eviner Emre Zeytinoğlu Hüsamettin Koçan, Hakan Onur Haşim Nur Gürel Mehmet Ergüven Hale Tenger Haldun Dostoğlu "[...] 1990’larda, yapıtın tartışılmaz saflığı yerine örgensel bir katışıklık, farklı gösterimlerden güç alan disiplinlerarasılık yerleşir. Bu nedenle 1990’lar kendilerine önceki kuşaklardan miras kalan gerçeklik ve kuramı arasındaki tekabüliyet ilişkisine çoğunlukla ironik bir gülümsemeyle yaklaşır. Yapıt ile göndergesi arasındaki çelişkinin farkında olarak, mantık hatalarının, eğretilemelerin, yapıtı meydana getiren materyalin sürekli bir değişkenlik taşıması gerektiğini düşünen çalışmalar ortaya çıkar. Dolayısıyla sahibinin açık imzasına dönüşen modernist belirleyici üslup yadsınır, "yüksek" ve "aşağı" kültür, "seçkin" sanat ve "kitle" sanatı arasındaki modernist ayrımlar yıkılmaya çalışılır. Beğeni kültürlerinin çeşitliliği, kitsch ve abartılı görsellik her an karşılaşılabilecek bir özellik olarak ortaya çıkar. 1980’li yıllarda modernizmin çözümlemeci, karşı konulmaz şekilde değerli ve üstün özelliklerine sahip yapıtları, 1990 sonlarına doğru yerini, düzenlemeye yönelik, kurulduktan sonra kaldırılıp atılabilecek, provokatif ve kimi zaman anti-estetik bir yapıya devreder. Gerçekçi ve temsili sanatın ya da geç soyut resmin sunduğu rahatlık ve avuntunun yadsınması bu dönemin belki de en belirgin özelliğidir." Levent Çalıkoğlu Kapaktaki eserler (soldan sağa): Gülsün Karamustafa, Mistik Nakliye, 1992 İnci Eviner, Dans, 1997 Hale Tenger, İnsanlıkKültürelortaktarihi Herkesin Unutmama Hakkı Vardır, 1991