Sepete Ekle
Tüm Kategoriler
Tüm Kategoriler
2019 KPSS Kitapları
Akademik
Aksesuar
Bilgisayar
Bilim - Mühendislik
Biyoloji
Çevre Yer Bilimleri
Çocuk Kitapları
Edebiyat
Eğitim
Ekonomi
Felsefe
Genel Konular
Gezi ve Rehber Kitapları
Hobi
Hukuk
İnanç Kitapları - Mitolojiler
İnsan ve Toplum
İslam
Müzik
Periyodik Yayınlar
Politika Siyaset
Psikoloji
Sağlık
Sanat
Sosyoloji
Tarih
Yabancı Dilde Kitaplar
Yemek Kitapları
ZAMAN KOPUKLUKLARI (  )
ZAMAN KOPUKLUKLARI (  )
Barkod
: 9786053061496
Basım Yılı
: Nisan 2017
Basım Dili
: Türkçe
Ebatı
: 13.5 x 19.5 (cm)
Sayfa Sayısı
: 157
Cilt Durumu
: Karton Kapak
Boyut
: Normal Boy
Yaklaşık 1-3 iş günü temin
%20 İNDİRİM
Liste Fiyatı
18,52
İndirimli Fiyatı
14,82
Kazanılan Puan
44 NP
Bu kitabı 2,47 ₺'den başlayan taksitlerle satın alabilirsiniz.
Kategoriler
Bu ürünü 322 kişi görüntüledi.
Kitap Tanıtımı

Aşk yirmi dört saat yaşanmalı
Evet!
Yirmi dört saat yaşanmalı kesinlikle bir aşk! Fazlası değil. Tek gecelik anlamına gelmez bu “yirmi dört saat”. Koşulları önceden hazırlanmış bir duygu düşünce
coşkusunun yirmi dört saate sığdırılmasıdır sadece bu süre. En ideal aşkın zaman aralığı tam yirmi dört saat olmalı bence. Odun ateşinde demlenen çay gibi birkaç bardak içilmeli o aşktan.

Yudum yudum.
Sıcak sıcak.
Islak ıslak…

Bekleyen, bekletilen çayın sonraki her bardağına deminin, odunsu kısmalarında eriyen ve çaya o kekre tadı veren kısmı tadına sinmeden bitmeli çay seansı.
Güzel bir yemekten tadımlık birkaç çatal alıp “ne güzeldi” diye bitmeli. İşkembeyi doldurduktan sonra göbeği kaşımamalı. Fazla yemekten sonra oluşan geğirmeyle tiksinç duruma düşürmemeli aşkı. Tam kıvamında olmalı tam tadında ve kararında yenmeli her güzel yemek.

İlk öpücükte sana alev gibi gelen dudaklar yirmi dört saat sonra buz gibi soğuk dokunuşlara döner her “yirmi dört saat” ten sonra. Bedenleri bir cesedin soğukluğuna ve hissizliğine büründürmeden canlı ve henüz sıcakken sonlandıracak kadar kıyıcı olmalı insan.

Her nekrofil dokunuş ölüm soğukluğunu biraz daha hissettirmeden, güzelliğinden ve aldığın zevki tanımlamakta ve betimlemekte zorlandığın yirmi dört saate
sığdırılmış bir yaşanmışlığı, zaman dolduktan sonra ölü sevicilik kıvamına getirmeye kim hakkı var ki?

İlahi aşk adaylarının yirmi dört saat öncesini ve sonrasını bile bilmeyecek kadar sürmeli bir aşk hikâyesi. Sadece adını bilmeli O’nun. Diğer isimlerle arıştırmadan bitirmeli.

Engin denizlerde geçirdiği hiçbir macerasını bilmeden, hangi okyanuslara açılacağını da merak etmeyecek kadar da gizemli bir yerinde bitmeli ve zaman arşivinde saklanmalı.

Acıların bileşkesinin ortaya koyduğu bir istikamette giden hangi aşk yaşanılır ola bilinir ki? Acılar ikiye katlanır sadece iki bünyede de. Acıların hissettirdiğidir
sizi o acının hafifletilmesi için arayışlara yönlendiren duygu.

Hiçbir acı sağaltılmaz bu dünyada oysa. Beden ve ruh o duyguya alışır sadece. Alışkanlık ve tekrar tekrar o acıya katlanmak anlamsız kılar onu zaten. O acı hep ordadır. Ruh ve beden arsızlaşır işte bu acılardan. Arsızlaşan bu tip insanlara “güçlü insan” deriz. Umursamaz gibi görünürler onlar. Bir kelimeyi defalarca
söylemeden sonra anlamsızlaşması gibi bir şeydir bu acıların tekrarı. “Ne kendi nede onun acısına alışmamak için yeterli bir süredir yirmi dört saat. ”
O bayatlamış çaydan bir bardak daha almadan kayalara fırlatıp paramparça etmeli her yudumdan sana buruk gelecek çay bardağını…

Bence bir aşkı en ideal şekilde yaşamak için en uygun zaman aralığı tam “yirmi dört saattir. ” Gerisi ıstıraba alışma ve sadece uzatmadır.

Ürünü Oyla:
Tüm yorumlar listeleniyor
Sırala: