Sepete Ekle
Tüm Kategoriler
Tüm Kategoriler
2019 KPSS Kitapları
Akademik
Aksesuar
Bilgisayar
Bilim - Mühendislik
Biyoloji
Çevre Yer Bilimleri
Çocuk Kitapları
Edebiyat
Eğitim
Ekonomi
Felsefe
Genel Konular
Gezi ve Rehber Kitapları
Hobi
Hukuk
İnanç Kitapları - Mitolojiler
İnsan ve Toplum
İslam
Müzik
Periyodik Yayınlar
Politika Siyaset
Psikoloji
Sağlık
Sanat
Sosyoloji
Tarih
Yabancı Dilde Kitaplar
Yemek Kitapları
Ürünü İncele
EĞİTİMCİNİN GÜNLÜĞÜ (  )
Eğitimcinin Günlüğü
Yorumları oku
EĞİTİMCİNİN GÜNLÜĞÜ (  )
%5 İndirim
Basım Dili
: Türkçe
Ebatı
: 13.5 x 19.5 (cm)
Sayfa Sayısı
: 368
Cilt Durumu
: Karton Kapak
Boyut
: Normal Boy
Yaklaşık 1-3 iş günü temin
Liste Fiyatı
: 16,67 TL
İndirimli Fiyatı
: 15,84 TL
Kazanılan Puan
: 48 NP
Barkod
: 9786055152062
Basım Yılı
: Aralık 2014
Kategoriler
Ürünün Tanıtımı

Görev sırasında yüzlerce köyde, birçok kasaba ve şehirde toplumsal yaşamı gözleme olanağı buldu. Yaşam ve mesleki deneyimlerini, dünya görüşlerini yerel gazetelere yazdı. Bu yazıların bir bölümünü bu kitapta topladı.
Söylemek, yazmak, konferans vermek gibi çalışmalar iyidir, ama… Hiçbiri yapmanın yerine geçemez…İnsan ancak yaparsa öğrenir. Köy Enstitülerini onun için açtık.


Demokrasi, ancak bütünleşmiş, uluslaşmış işlevsel toplumlarda iyi sonuç verebiliyor. Aksi halde seçimler etnik grup, aşiret, din mezhep farklarını sadece yansıtmakla kalmıyor, bunları tırmandırıyor…
Cado, köyün dışına çıkmış, bizi karşılamaya geliyordu. Birden bire döndü, köye doğru koşmaya başladı…Hem koşuyor, hem de köylüye sesleniyordu:
“Atatürk geliyor, Atatürk geliyor!. . ”
Köye okul açılması demek; yeniliğin, aydınlığın köye gelmesi demekti. Onlara göre yenilikler Atatürk’le özdeşti. Köye giren her yenilik ve bunu getiren herkes bir Atatürk’tü…
O gün Cado’nun gösterdiği sevinç çığlığı, kulaklarımdan hiç silinmedi. Görevimi yaparken beni uyaran bir ses, yolumu aydınlatan ışık oldu. . .


Sunuş;
Çocukluğum doğduğum köyde geçti. Köy ortamında bazı kişilere özenir, onlar gibi olmak isterdim. Özendiğim kişiler arasında davulcular, zurnacılar ve güzel halay çeken amcalarım gelirdi. Köy düğünleri çalgısız olmazdı. Zurnacının avurtlarını şişirerek ve hiç nefes almadan çalışına imrenirdim. Klarnet ise, hiç ulaşamayacağım bir müzik aletiydi. Onu seslendireni gıpta ile seyrederdim.
Pehlivanlar, köy düğünlerinin yiğitleriydi. Birincilik ödülünü alıp, harman yerinden konak evine ve davul-zurna eşliğinde giden pehlivanın havası kimsede yoktu. Bir zaman onlara özendim.


Büyüdükçe okula gidenlere imrenmeye başladım.
Annemin diktiği bez çantaya defterimi, kalemimi koyduğum ve okul yolunu tuttuğum günü unutamam. Okuldan eve dönüp de, gaz lâmbası ışığında ders yaptığım günler gözümün önünden hiç gitmez.
Okulda öğretmenlerime özendim. Köy Enstitüsü’nde okuyup da arada bir köye gelen öğrencilere imrendim. Onlar gibi okuyup öğretmen olmak istedim.
İlkokulu bitirince Enstitü’ye gitme olanağı buldum. Orada okudum ve öğretmen oldum. On üç yıl ilkokul öğretmenliği yaptım. Sonra İlköğretim Müfettişi oldum. Otuz yıl bu görevde çalıştım.
Öğretmen ve müfettiş olarak toplam kırk üç yıl eğitim işi ile uğraştım. Bu konuda yapılan bir çok yararlı uygulamalar izledim. Bir çok deneyim kazandım.
Edindiğim deneyimleri, eğitimci meslektaşlarımla paylaşmak istedim.

Bu ürünü 265 kişi görüntüledi.
Ürünü Oyla:
Tüm yorumlar listeleniyor
Sırala: